Tuesday, August 21, 2007

အဆံုးမသတ္တတ္တဲ့ ကဗ်ာ

အဆံုးမသတ္တဲ့ “ည”

အဲဒီည…
ဟိုည…
ထိုည…
ဒီည….
ေမွာင္မဲေနတဲ့ည
ေၾကကြဲေနတဲ့ည…
ဘယ္မွာလဲ “လ”…
ငါ့ကို ဖ်ားေယာင္းလွည့္စမ္းပါ….။

ဘယ္မွာလဲ….
ၾကယ္ေတြ….
ဘယ္မွာလဲ…???

တပြင့္မွလဲ မရိွပါလား…
ငိုလို ့ ရြဲေနတဲ့
ငါ့ အလွကို …
မၾကည့္ရက္ …
ေမွးစက္လို ့ အိပ္ကုန္ၾကျပီလား….။

ငါ့နံေဘးမွာ
ကြန္ျပဴတာစက္သံနဲ ့
ကီးဘုတ္သံ တခ်က္ခ်က္ကလြဲလို ့
ဘာသံမွမရိွ တိတ္ဆိတ္ျခင္းအတိနဲ ့
သီခ်င္းသံေလးေတာင္မရိွပါလား….၊

သီခ်င္းလား….
ငါ မဖြင့္ရဲပါဘူး…
“ေၾကကြဲသြားတဲ့ ေန့ညေတြ
တစ္ေယာက္ထဲ မင္းထားခဲ့ခ်ိန္ေတြ” လို ့
သူတို ့က ဆိုၾကဦးမယ္ေလ….။

၁၂ နာရီေက်ာ္လို ့.
ဟိုဘက္ကို ၂ နာရီကူးသြားခဲ့ျပီ….
ေၾကာင္စီစီမ်က္လံုးတစ္စံုနဲ ့
notebook ေဘးက ဓါတ္ပံုေလးကို
ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၾကည့္ရင္း
ငါ မိုးလင္းသြားေတာ့မွာလား…..။

ဒီလို ညေတြေၾကာင့္သာ
ငါ ရူးသြားရမယ္ဆိုရင္…..
ရူးသြားရမယ္ဆိုရင္…..
ရူးသြားရမယ္ဆိုရင္…..
……
……
……


6 comments:

hninhnin said...

မမေလး... မရူးရဘူး၊ မရူးရဘူးေနာ္။ ဟဲဟဲ...

enics said...

အမေလးဗ်ာ.......
ကၽြန္ေတာ့္အမေတာ့မ႐ူးပါနဲ႔ေနာ္....
စာအေရးေကာင္းတဲ့အမ႐ူးသြားရင္
ကၽြန္ေတာ္အတြက္ေတာ့နစ္နာသြားႏူိင္ပါတယ္အမေရ
ဒါပဲေနာ္...႐ူးရဘူး...... :D

ဂ်ယ္ရီ said...

ဖတ္တယ္
အသာအယာ ေခါင္းညိတ္မိတယ္
သက္ျပင္း ဖြဖြခ်မိတယ္
ခပ္ျဖည္းျဖည္း ေခါင္းခါမိတယ္
စာလံုးေတြ စိုက္ေငးမိတယ္
အဆံုးမသတ္တတ္တဲ႕ ညကဗ်ာ
ေတြးရတာလည္း မဆံုးေစေတာ႕ဘူး
*sigh*

Layma said...

hninhnin…. နဲ ့ enics….….. မရူးေတာ့ဘူး…. ဒီလို မရူးေစခ်င္တဲ့ ေမာင္ေလးေတြ ညီမေလးေတြ ရိွေနျပီဆိုေတာ့ ရူးမဲ့ အစီအစဥ္ကို ဆိုင္းင့ံ list ထဲ ထည့္ထားလိုက္မယ္….။

jerry….. ေခါင္းညိတ္လို္က္… ခါလိုက္…. သက္ျပင္းခ်လိုက္ …. စာသားေတြစိုက္ေငးလိုက္ဆိုေတာ့ ….. အင္း တူလာျပီ….ေတာ္ေတာ္တူလာျပီ….

Anonymous said...

တမိ်ဳးႀကီးျဖစ္သြားတယ္

Layma said...

ဟုတ္တယ္ေနာ္…. တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ…. ဘယ္လိုၾကီးလဲ မသိဘူး….